ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੀ
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
         
ਜਬ ਹਮ ਹੋਤੇ ਤਬ ਤੂ ਨਾਹੀ ਅਬ ਤੂਹੀ ਮੈ ਨਾਹੀ ॥
ਅਨਲ ਅਗਮ ਜੈਸੇ ਲਹਰਿ ਮਇ ਓਦਧਿ ਜਲ ਕੇਵਲ ਜਲ ਮਾਂਹੀ ॥ ੧ ॥
ਮਾਧਵੇ ਕਿਆ ਕਹੀਐ ਭ੍ਰਮੁ ਐਸਾ ॥ ਜੈਸਾ ਮਾਨੀਐ ਹੋਇ ਨ ਤੈਸਾ ॥ ੧ ॥ ਰਹਾਉ ॥
ਨਰਪਤਿ ਏਕੁ ਸਿੰਘਾਸਨਿ ਸੋਇਆ ਸੁਪਨੇ ਭਇਆ ਭਿਖਾਰੀ ॥
ਅਛਤ ਰਾਜ ਬਿਛੁਰਤ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸੋ ਗਤਿ ਭਈ ਹਮਾਰੀ ॥ ੨ ॥
ਰਾਜ ਭੁਇਅੰਗ ਪ੍ਰਸੰਗ ਜੈਸੇ ਹਹਿ ਅਬ ਕਛੁ ਮਰਮੁ ਜਨਾਇਆ ॥
ਅਨਿਕ ਕਟਕ ਜੈਸੇ ਭੂਲਿ ਪਰੇ ਅਬ ਕਹਤੇ ਕਹਨੁ ਨ ਆਇਆ ॥ ੩ ॥
ਸਰਬੇ ਏਕੁ ਅਨੇਕੈ ਸੁਆਮੀ ਸਭ ਘਟ ਭੋਗਵੈ ਸੋਈ ॥
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਹਾਥ ਪੈ ਨੇਰੈ ਸਹਜੇ ਹੋਇ ਸੁ ਹੋਈ ॥ ੪ ॥ ੧ ॥
                              
            
(ਪੰਨਾ ੬੫੭)

[ਵਿਆਖਿਆ]
ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੀ
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
                                                                  
(ਹੇ ਮਾਧੋ!) ਜਿਤਨਾ ਚਿਰ ਅਸਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹਉਮੈ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ,
ਉਤਨਾ ਚਿਰ ਤੂੰ (ਅਸਾਡੇ ਅੰਦਰ) ਪਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ,
ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਪ੍ਰਤੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਤਦੋਂ ਅਸਾਡੀ 'ਮੈਂ' ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ;
(ਇਸ 'ਮੈਂ' ਦੇ ਹਟਣ ਨਾਲ ਇਹ ਸਮਝ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ) ਜਿਵੇਂ ਬੜਾ
ਤੂਫ਼ਾਨ ਆਇਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਨਕਾ-ਨਕ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਪਰ ਅਸਲ ਵਿਚ ਉਹ (ਲਹਿਰਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ) ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਹੀ ਹੈ
(ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਆ ਜੰਤ ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਹੀ ਵਿਕਾਸ ਹੈ) ।੧। ਹੇ ਮਾਧੋ!
ਅਸਾਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਭੁਲੇਖਾ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਿਆਨ
ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ । ਅਸੀ ਜੋ ਮੰਨੀ ਬੈਠੇ ਹਾਂ
ਕਿ ਜਗਤ ਤੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਕੋਈ ਵੱਖਰੀ ਹਸਤੀ ਹੈ), ਉਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ।੧।ਰਹਾਉ।
(ਜਿਵੇਂ) ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਤਖ਼ਤ ਉਤੇ ਸੌਂ ਜਾਏ, ਤੇ, ਸੁਫ਼ਨੇ ਵਿਚ ਮੰਗਤਾ ਬਣ ਜਾਏ,
ਰਾਜ ਹੁੰਦਿਆਂ ਸੁੰਦਿਆਂ ਉਹ (ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਰਾਜ ਤੋਂ) ਵਿਛੜ ਕੇ ਦੁੱਖੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਤਿਵੇਂ ਹੀ (ਹੇ ਮਾਧੋ! ਤੈਥੋਂ ਵਿਛੁੜ ਕੇ) ਅਸਾਡਾ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਹਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ।੨।
ਜਿਵੇਂ ਰੱਸੀ ਤੇ ਸੱਪ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ (ਸੋਨੇ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹੋਏ) ਅਨੇਕਾਂ ਕੜੇ
ਵੇਖ ਕੇ ਭੁਲੇਖਾ ਪੈ ਜਾਏ (ਕਿ ਸੋਨਾ ਹੀ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਤਿਵੇਂ ਅਸਾਨੂੰ ਭੁਲੇਖਾ ਬਣਿਆ ਪਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਜਗਤ ਤੈਥੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ),
ਪਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਕੁਝ ਕੁਝ ਭੇਤ ਜਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ । ਹੁਣ ਉਹ ਪੁਰਾਣੀ ਵਿਤਕਰੇ
ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਮੈਥੋਂ ਆਖੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ (ਭਾਵ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਆਖਦਾ
ਕਿ ਜਗਤ ਤੈਥੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹਸਤੀ ਹੈ) ।੩। (ਹੁਣ ਤਾਂ) ਰਵਿਦਾਸ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ
ਪ੍ਰਭੂ-ਖਸਮ ਅਨੇਕਾਂ ਰੂਪ ਬਣਾ ਕੇ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਇੱਕ ਆਪ ਹੀ ਹੈ,
ਸਭ ਘਟਾਂ ਵਿਚ ਆਪ ਹੀ ਬੈਠਾ ਜਗਤ ਦੇ ਰੰਗ ਮਾਣ ਰਿਹਾ ਹੈ ।
(ਦੂਰ ਨਹੀਂ) ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਤੋਂ ਭੀ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ (ਜਗਤ ਵਿਚ) ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਹੈ,
ਉਸੇ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ।੪।੧।
(ਪੰਨਾ ੬੫੭)
੫ ਮਾਰ੍ਚ ੨੦੨੧
रागु सोरठि बाणी भगत रविदास जी की
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥
                   
जब हम होते तब तू नाही अब तूही मै नाही ॥
अनल अगम जैसे लहरि मइ ओदधि जल केवल जल मांही ॥१॥
माधवे किआ कहीऐ भ्रमु ऐसा ॥ जैसा मानीऐ होइ न तैसा ॥१॥ रहाउ ॥
नरपति एकु सिंघासनि सोइआ सुपने भइआ भिखारी ॥
अछत राज बिछुरत दुखु पाइआ सो गति भई हमारी ॥२॥
राज भुइअंग प्रसंग जैसे हहि अब कछु मरमु जनाइआ ॥
अनिक कटक जैसे भूलि परे अब कहते कहनु न आइआ ॥३॥
सरबे एकु अनेकै सुआमी सभ घट भुगवै सोई ॥
कहि रविदास हाथ पै नेरै सहजे होइ सु होई ॥४॥१॥                       
(पँना ६५७)

[विआखिआ]
रागु सोरठि बाणी भगत रविदास जी की
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥
(हे माधो!) जितना चिर असां जीवां दे अँदर हउमै रहिँदी है,
उतना चिर तूँ (असाडे अँदर) परगट नहीं हुँदा,
पर जदों तूँ प्रतख्ख हुँदा हैं तदों असाडी 'मैं' दूर हो जांदी है;
(इस 'मैं' दे हटण नाल इह समझ आ जांदी है कि) जिवें बड़ा
तूफ़ान आइआं समुँदर लहिरां नाल नका-नक भर जांदा है,
पर असल विच उह (लहिरां समुँदर दे) पाणी विच पाणी ही है
(तिवें इह सारे जीआ जँत तेरा आपणा ही विकास है) ।१। हे माधो!
असां जीवां नूँ कुझ अजिहा भुलेखा पिआ होइआ है कि इह बिआन
नहीं कीता जा सकदा । असी जो मँनी बैठे हां
कि जगत तेरे नालों कोई वख्खरी हसती है), उह ठीक नहीं है ।१।रहाउ।
(जिवें) कोई राजा आपणे तख़त उते सौं जाए, ते, सुफ़ने विच मँगता बण जाए,
राज हुँदिआं सुँदिआं उह (सुपने विच राज तों) विछड़ के दुख्खी हुँदा है,
तिवें ही (हे माधो! तैथों विछुड़ के) असाडा जीवां दा हाल हो रिहा है ।२।
जिवें रस्सी ते सप्प दा द्रिशटांत है, जिवें (सोने तों बणे होए) अनेकां कड़े
वेख के भुलेखा पै जाए (कि सोना ही कई किसम दा हुँदा है,
तिवें असानूँ भुलेखा बणिआ पिआ है कि इह जगत तैथों वख्खरा है),
पर तूँ मैनूँ हुण कुझ कुझ भेत जणा दित्ता है । हुण उह पुराणी वितकरे
वाली गल्ल मैथों आखी नहीं जांदी (भाव, हुण मैं इह नहीं आखदा
कि जगत तैथों वख्खरी हसती है) ।३। (हुण तां) रविदास आखदा है कि उह
प्रभू-खसम अनेकां रूप बणा के सारिआं विच इक्क आप ही है,
सभ घटां विच आप ही बैठा जगत दे रँग माण रिहा है ।
(दूर नहीं) मेरे हथ्थ तों भी नेड़े है, जो कुझ (जगत विच) वरत रिहा है,
उसे दी रज़ा विच हो रिहा है ।४।१। 
 
(पँना ६५७)
५ मार्च २०२१
ragu sorţi baņï ßgŧ rviɗas jï kï
ੴ sŧigur pɹsaɗi .
               
jb hm hoŧy ŧb ŧü nahï Ȧb ŧühï mÿ nahï .
ȦnL Ȧgm jÿsy Lhri mĖ Ȯɗđi jL kyvL jL maɲhï . 1 .
mađvy kiÄ khïǢ ßɹmu Ǣsa . jÿsa manïǢ hoĖ n ŧÿsa . 1 . rhaŮ .
nrpŧi Æku siɳġasni soĖÄ supny ßĖÄ ßiķarï .
Ȧċŧ raj biċurŧ ɗuķu paĖÄ so gŧi ßË hmarï . 2 .
raj ßuĖȦɳg pɹsɳg jÿsy hhi Ȧb kċu mrmu jnaĖÄ .
Ȧnik ktk jÿsy ßüLi pry Ȧb khŧy khnu n ÄĖÄ . 3 .
srby Æku Ȧnykÿ suÄmï sß ġt ßogvÿ soË .
khi rviɗas haȶ pÿ nyrÿ shjy hoĖ su hoË . 4 . 1 .
          
(pɳna 657)

[viÄķiÄ]
ragu sorţi baņï ßgŧ rviɗas jï kï
ੴ sŧigur pɹsaɗi .
              
(hy mađo!) jiŧna cir Ȧsaɲ jïvaɲ ɗy Ȧɳɗr hŪmÿ rhiɳɗï hÿ,
Ūŧna cir ŧüɳ (Ȧsady Ȧɳɗr) prgt nhïɲ huɳɗa,
pr jɗoɲ ŧüɳ pɹŧķ½ķ huɳɗa hÿɲ ŧɗoɲ Ȧsadï 'mÿɲ' ɗür ho jaɲɗï hÿ;
(Ės 'mÿɲ' ɗy htņ naL Ėh smʝ Ä jaɲɗï hÿ ki) jivyɲ bŗa
ŧüfᴥan ÄĖÄɲ smuɳɗr Lhiraɲ naL nka-nk ßr jaɲɗa hÿ,
pr ȦsL vic Ūh (Lhiraɲ smuɳɗr ɗy) paņï vic paņï hï hÿ
(ŧivyɲ Ėh sary jïÄ jɳŧ ŧyra Äpņa hï vikas hÿ) ,1, hy mađo!
Ȧsaɲ jïvaɲ nüɳ kuʝ Ȧjiha ßuLyķa piÄ hoĖÄ hÿ ki Ėh biÄn
nhïɲ kïŧa ja skɗa , Ȧsï jo mɳnï bÿţy haɲ
ki jgŧ ŧyry naLoɲ koË vķ½ķrï hsŧï hÿ), Ūh ţïk nhïɲ hÿ ,1,rhaŪ,
(jivyɲ) koË raja Äpņy ŧķᴥŧ Ūŧy söɲ jaÆ, ŧy, sufᴥny vic mɳgŧa bņ jaÆ,
raj huɳɗiÄɲ suɳɗiÄɲ Ūh (supny vic raj ŧoɲ) viċŗ ky ɗuķ½ķï huɳɗa hÿ,
ŧivyɲ hï (hy mađo! ŧÿȶoɲ viċuŗ ky) Ȧsada jïvaɲ ɗa haL ho riha hÿ ,2,
jivyɲ rs½sï ŧy sp½p ɗa ɗɹiƨtaɲŧ hÿ, jivyɲ (sony ŧoɲ bņy hoÆ) Ȧnykaɲ kŗy
vyķ ky ßuLyķa pÿ jaÆ (ki sona hï kË kism ɗa huɳɗa hÿ,
ŧivyɲ Ȧsanüɳ ßuLyķa bņiÄ piÄ hÿ ki Ėh jgŧ ŧÿȶoɲ vķ½ķra hÿ),
pr ŧüɳ mÿnüɳ huņ kuʝ kuʝ ßyŧ jņa ɗiŧǂa hÿ , huņ Ūh puraņï viŧkry
vaLï gL½L mÿȶoɲ Äķï nhïɲ jaɲɗï (ßav, huņ mÿɲ Ėh nhïɲ Äķɗa
ki jgŧ ŧÿȶoɲ vķ½ķrï hsŧï hÿ) ,3, (huņ ŧaɲ) rviɗas Äķɗa hÿ ki Ūh
pɹßü-ķsm Ȧnykaɲ rüp bņa ky sariÄɲ vic Ėk½k Äp hï hÿ,
sß ġtaɲ vic Äp hï bÿţa jgŧ ɗy rɳg maņ riha hÿ ,
(ɗür nhïɲ) myry hȶ½ȶ ŧoɲ ßï nyŗy hÿ, jo kuʝ (jgŧ vic) vrŧ riha hÿ,
Ūsy ɗï rjᴥa vic ho riha hÿ ,4,1, 
          
(pɳna 657)
5 marɔ 2021
RAAG SORAT'H, THE WORD OF DEVOTEE RAVI DAAS JEE:
ONE UNIVERSAL CREATOR GOD. BY THE GRACE OF THE TRUE GURU:
When I am in my ego, then You are not with me.
Now that You are with me, there is no egotism within me.
The wind may raise up huge waves in the vast ocean,
but they are just water in water. || 1 ||
O Lord, what can I say about such an illusion?
Things are not as they seem. || 1 || Pause ||
It is like the king, who falls asleep upon his throne,
and dreams that he is a beggar.
His kingdom is intact, but separated from it, he suffers in sorrow.
Such is my own condition. || 2 ||
Like the story of the rope mistaken for a snake,
the mystery has now been explained to me.
Like the many bracelets, which I mistakenly thought were gold;
now, I do not say what I said then. || 3 ||
The One Lord is pervading the many forms; He enjoys Himself in all hearts.
Says Ravi Daas, the Lord is nearer than our own hands and feet.
Whatever will be, will be. || 4 || 1 ||
          
(Page 657)
5 March 2021

ਨੋਟ : ਇਹ ਵੈਬ ਸਾਈਟ ਇਕ ਅਜ਼ਾਦ ਸਾਈਟ ਹੈ ਅਤੇ ਇ੍ਹਧਾ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਬੰਗਲਾ ਸਾਹਿਬ ਜਾਂ ਦਿੱਲੀ ਸਿਖ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਨਾਲ ਕੋੲੀ ਰਿਸ਼੍ਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ॥
© ੨੦੦੦-2013 ਓਪਨ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ । ਕੁਝ ਹੱਕ ਰਾਖਵੇਂ ॥
ਇਸ ਵੈਬ ਸਾਈਟ ਤੇ ਸਮਗ੍ਗਰੀ ਆਮ ਸਿਰਜਨਾਤਮਕ ਗੁਣ ਆਰੋਪਣ-ਗੈਰ ਵਪਾਰਕ-ਗੈਰ ਵਿਉਤਪਨ੍ਨ ੩.੦ ਬੇ ਤਬਦੀਲ ਆਗਿਆ ਪਤ੍ਤਰ ਹੇਠ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ॥